تاریخ انتشار : پنجشنبه 19 بهمن 1402 - 10:42
کد خبر : 124848

پایان “نعره درمانی” با شکست مقابل قطر!

پایان “نعره درمانی” با شکست مقابل قطر!
تنها خاصیت پیروزی ایران بر ژاپن این بود که مجالی بهتر برای بیرون ریختن جنبه پایین و نمایش سقف کوتاه گروهی از حامیان تیم ملی فراهم کرد. بابت بردن تیمی که در این تورنمنت از تک‌تک رقبایش گل خورد و به عراق هم باخت، دیگر خدا را بنده نبودند

جارستان: به نقل از ورزش مدیا، َتنها خاصیت پیروزی ایران بر ژاپن این بود که مجالی بهتر برای بیرون ریختن جنبه پایین و نمایش سقف کوتاه گروهی از حامیان تیم ملی فراهم کرد. بابت بردن تیمی که در این تورنمنت از تک‌تک رقبایش گل خورد و به عراق هم باخت، دیگر خدا را بنده نبودند؛ از شادی سر بریدن علیرضا بیرانوند تا صدها پوستر شنیعی که در فضای مجازی علیه تیم باادب ژاپن طراحی شد. آخرش اما بی‌جنبه‌ترین تیم جام، همان جایی حذف شد که همیشه می‌شود؛ نیمه‌نهایی. چهل‌وهشت ساعت یک ضرب انتخاب داور کویتی را کوبیدند، اما در نهایت به کمک او و پنالتی سخاوتمندانه‌ای که گرفت هم نتوانستند حتی بازی را به وقت‌های اضافی بکشانند.

 

بی‌گمان اما نماد این بی‌ظرفیتی محمدرضا احمدی بود؛ گزارشگر مجیزگویی که از ابتدای جام با فریادهای گوشخراش و ژست اغراق‌آمیز تعصبش روی مغز و اعصاب مخاطبان رفت و بالاخره امشب به بدترین شکل ممکن خاموش شد. لابد قرار بود مدتی با کمک نعره‌های مصنوعی او فوتبال‌درمانی کنیم و حس خوشبختی به مردم دست بدهد. از یک جایی به بعد هم این عبارت «گریه‌کن» سر زبانش افتاد و خلق خدا را با آن زخم کرد. اغراق‌های تهوع‌آور تا جایی ادامه یافت که استاد بعد از گل زودهنگام قطر گفت: «الان تماشاگرانی که در حال ورود به ورزشگاه بودند، پشیمان شده‌اند.» هیچ ساده‌لوحی که در عمرش فقط دو بازی فوتبال دیده باشد فکر نمی‌کند مسابقه با گل دقیقه چهار تمام می‌شود، اما خب داستان احمدی در این تورنمنت چیز دیگری بود!

 

قطر شاید این بازی را هم مثل شش نبرد قبلی‌اش با ایران می‌باخت، اما حتی در آن صورت هم بعید بود آنها بنا به سفارش آقای گزارشگر نیازی به گریه کردن داشته باشند. قطر نیم‌وجبی بیخ گوش ایران، با سیاست‌های درست و اقتصاد قدرتمند، یک دوره جام‌جهانی برگزار کرده و حالا در جام ملت‌ها به میزبانی خودش برای دومین مرتبه پیاپی به فینال می‌رسد. آنها بدون فوتبال هم تا خرخره غرق در خوشی هستند. تو برای ایران عزیز، پاره‌تن ما گریه‌کن که هشت نیمی از مردمش در گروی هشتاد است. تو برای مردمی گریه‌کن که سالی یک بار با پول آنها فوج فوج تماشاگر سفارشی به قطر اعزام می‌شوند و آخرش دست از پا درازتر برمی‌گردند. عصر هم همین بساط «گریه‌کن» را جواد خیابانی خطاب به قطر و اردن داشت. شاید تنها حسن این باخت آن بود که سیرک گریاندن کل آسیا در تلویزیون هپروتی شما به پایان رسید. خوشحالیم که فعلا نمی‌شنویم‌تان استاد!

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

تبلیغات در جارستان تبلیغات در جارستان تبلیغات در جارستان

اجتماعی

یادداشت

گفتگو