جارستان-در چند روز گذشته کارشناسان، سیاسیون، مردم عادی و روزنامه نگاران جملگی در مورد کارگروه اقدام مالی یا همان fatf اظهار نظر کردند. آن هم اظهارنظرهایی که قطعیت در آن ها موج می زد. مثلا یکی از کارشناسان گفته بود که از کاپیتولاسیون فاجعه آمیز تر است و یکی از سیاسیون تاکید کرده بود که مردم زیر بار این تحقیر نمی روند. فضای عمومی رسانه های منتقد دولت هم اینگونه شکل گرفته که قرار است حساب های مردم در اختیار دشمنان قرار بگیرد و رابطه ما با حزب ا…، قرار گاه خاتم و … قطع شود. این اتفاقات هم آنقدر بد هستند که هر انسان آزاده ای را رنجور می سازند.
اما کمتر کسی از منتقدین تا کنون توضیح داده  که بر چه اساس چنین ادعایی می کنند؟ نگفتند که از کدام یک از ۴۰ توصیه منتشر شده توسط این نهاد بین المللی چنین نتیجه ای را گرفته اند؟ در اینکه بانک ها باید در خدمت جبهه مقاومت باشند، هیچ شکی نیست. در این که قدرت های جهانی زورگو هستند، هیچ تردیدی نیست. اما چگونه این موارد را می توان با توصیه های fatf جمع کرد.
وقتی استدلالی در توضیح ادعاهای مطرح شده دیده نمی شود و می بینیم در دولت قبل تلاش های بسیاری برای همکاری با این نهاد اتفاق افتاده است و هیچ منتقد فعلی، آن زمان منتقد نبود، شائبه سیاسی بودن این نقدها جدی می شود. وقتی که ملاحظه می کنیم مجلس اصول گرا و دولت اصول گرا قانون مبارزه با پولشویی را تصویب می کنند تا با نهادهای بین المللی مهم از جمله (taft) همکاری کنند، ظن آدمی بیشتر می شود.البته ممکن است در توافق اجرایی شدن این معاهده که تاکنون علنی نشده است مشکلاتی وجود داشته باشد که ما قبلاً هم در گزارش های خود نوشتیم باید موضوع شفاف شود اما حکمی که منتقدان عموماً مطرح می کنند مبتنی بر کلیت توصیه های FATF است. خلاصه اینکه توصیه های ۴۰ گانه fatf در دسترس است و متن آن سالیان زیادی است که ترجمه شده است و دولت و مجلس قبلاً به جد در صدد پیوستن به آن بودند. در غیراین صورت، گمان به سمت شائبه های سیاسی می رود.

نویسنده : حبیب نیکجو

خراسان