رضا جمشیدی چناری- این روزها برخی یاران قدیمی و وفادار سابق[درشورای شهر رشت] به جرگه مقابل پیوسته اند و البته در این امر هر دو طرف مقصر میباشند. برخی نیز از بیرون همیشه این امور را تشدید مینمایند. البته نقش رزونانس را دارند و خود افراد [حاضر در شورا]مسئول اصلی میباشند. آنچه که جای تاسف دارد این است که طرفین تلاش [می]نمایند تا با تخریب های بی پایه و اساس و واگویه های بی ارزش عمق اختلاف را بیشتر نموده و تمام پل های پشت سر را خراب نمایند! بایستی با دوست همواره رفاقت نمود و نباید کاری کنیم که راه بازگشت نباشد!

انتخابات هیات رئیسه هر ساله برگزار میشود و چندان مهم نیست که ترکیب هیات رئیسه یک شهر از هزاران شهرهای این کره کوچک خاکی چه کسانی هستند! هر که هست منتخب مردم است! بنابراین حق نداریم دامنه اختلافات مقطعی را به رسانه ها کشانده و بهترین دوستانمان را تخریب نماییم! تخریب مربوط به میدان جنگ است نه فضای مدیریت شهری!

مگر میشود ۳ سال از یکی تعریف کنی و سال چهارم تخریب! اگر دوستی از جرگه ما جدا شده و به جرگه مقابل پیوسته حتما یا منافعش در آنجا تامین میشود و یا بی مهری دیده است! هر چه که باشد هیچ توجیهی برای جدایی نیست و از آن سو دلیل نمیشود که او را تخریب نماییم. روی سخنم هم پایگاههای خبری وزین شهر است و هم همکاران محترم شورایی که به هر صورت باید ۴ سال همدیگر را تحمل نمایند. البته چه بهتر که مهر و عطوفت حاکم باشد. در این بین نقش افراد مسن شورا که مو سپید کرده اند بسیار خطیر میباشد و کاش که خویش هرگز دامن زننده این حرکات نباشند.